Centiem, zoals jullie weten, heeft vele goudstukken. Hij bewaart ze in een grote pot, en telt ze elke dag: hij heeft al duizende goudstukken. Maar tegelijk heeft hij duizende zorgen. Want waar kan hij zijn pot veilig bewaren?
Thuis vindt hij geen enkele plaats veilig genoeg. Daar ziet hij immers overal gevaren, en voelt hij vijanden. Hij vreest voor zijn slaven, en z'n zoon en dochter, en de buren en bekenden, en zijn slaaf Lucius nog meer dan voor alle anderen.
Uiteindelijk denkt hij bij zichzelf: "Buiten het dorp heb ik nog een grote wijngaard. Ik zal mijn goudstukken daar begraven. Dan zullen ze zeker veilig zijn. Joepiejee, hoera, een heel goed plan.
En dus wacht hij tot het donker, en opnieuw telt hij zijn goedstukken, en draagt de pot naar de wijngaard. Daar begraaft hij hem, en gaat vrolijk weg.
Maar hij vreest al terug terwijl hij teruggaat naar het dorp, want hij denkt bij zichzelf: "Misschien is mijn geliefde geld nergens veilig. Nam mijn slaven gaan elke dag naar mijn wijngaard, en verzorgen haar gedurde vele uren. Dus wat als ze toevallig graven waar hij pot verborgen is? Goede goden! Opnieuw zo'n grote gevaren!"
En dus gaat hij elke dag voor zijn slaven naar de wijngaard, en blijft daar gedurende vele urben en hij houd van ver de plaats waar zijn goed verborgen is goed in het oog, en hij gaat altijd na zijn slaven terug naar het dorp!
Opmerking
Vertaald door CrazyNilus